کودک شیرین من

نقش بازی و اسباب بازی در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه کودکان

محل این کارگاه در سالن بازی مهد کودک نشاط  در تبریز (جایی که کیاراد میره) هست.

توضیح: بنا به توضیح آقای مهندس قادری مدیر مرکز سرگرمی های سازنده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان کشور، این جلسه اولین بار بود که در کشور و در تبریز برگزار می شد.

همین طور در مورد "خانه اسباب بازی" هم توضیح دادند که برای اولین بار در تبریز تاسیس شد و این "خانه" جایی است که به جای کتاب به کودکان اسباب بازی امانت می دهد.

خلاصه جلسه رو از روی یادداشت های خودم در این وبلاگ می نویسم به امید اینکه برای مادران علاقه مند مفید باشد.

در مواجهه با رفتار پرخاشگرانه کودکان نکات زیر در ابتدا باید بررسی شوند:

1-      آیا کودک گرسنه است؟

2-      آیا کودک خسته و خواب آلود است؟

3-      آیا کودک بیمار است؟ شاید نتواند درد جسمی اش را هر چند خفیف بیان کند و کلافه باشد.

4-      آیا کودک  توانایی تعاملات اجتماعی دارد؟ اگر این توانایی را نداشته باشد به احتمال زیاد برای رساندن منظورش اقدام به رفتار پرخاشگرانه خواهد کرد. مثلا زمانی که دستش به اسباب بازی خاص نمی رسد (شاید به دلیل قرار گرفتن آن اسباب بازی در محلی نامناسب) و چون نمی تواند نیاز و خواسته اش را مطرح کند با پرخاش رفتار می کند تا مورد توجه واقع شود. در چنین مواردی یک والد (والد الزاما مادر نبوده و ممکن است پرستار یا مربی مهد کودک باشد) آگاه می تواند با زیر نظر گرفتن کودک متوجه علت پرخاش بشود و نیاز او را بر طرف کند.

نکته: پاسخ دادن به رفتار پرخاشگرانه کودک با رفتاری پرخاشگرانه تر( حتی تغییر تن و لحن صدا)  توسط والد اصلا صحیح نبوده و اوضاع را وخیم تر می کند.

-          معمولا در کودکان زیر 4 سال رفتار پرخاشگرانه به دلیل عدم وجود توانایی های کلامی، کاملا طبیعی بوده و نظارت اولیا برای مدیریت این رفتار که ملکه ذهن و عادت نشود برای کودک، ضروری است.

-          نظارت اولیا کودک حتی بعد از بلوغ آنها هم ضروری بوده و می تواند برای فرزندان هم آرامشبخش باشد.

-          ناتوانی کودکان در رفع نیاز هایشان هم می تواند علت رفتار پرخاشگرانه شان باشد.

عوامل موثر در پرخاشگری:

1-      گروه همسالان

2-      رسانه ها

3-      خانواده

-          مادران به عنوان اولین همبازی کودکان بهتر است قواعد بازی را یاد بگیرند.

-          بچه ها منبع انرژی هستند و از طریق بازی اولیا خود را شارژ می کنند. ( بچه های کوچکتر تلالو انرژی بیشتری دارند و دوست داشتنی تر، جالب توجه تر و خوشایند تر هستند برای اکثر مردم)

مولوی می گوید:

چون سر و کارت با کودک فتاد                 پس زبان کودکی باید گشاد

زبان کودکی که تا زمان جوانی لازم است شامل زبان بازی و زبان هنر می باشد.

در زبان هنر مثلا در نمایش نقشی به کودک داده می شود که از طریق بازی پی به خطا یا استباه خود ببرد.

در شیوه جدید بازی درمانی شرح حال از طریق بازی گرفته میشود، که بچه فرستاده می شود پی بازی در اتاق اسباب بازی و از روی نوع اسباب بازی که انتخاب می کند و رفتارش در حین بازی مطالعه روی کودک انجام می گیرد.

مثلا:

-          طرز رفتار با اسباب بازی (کتک زدن ساباب بازی) نشان از این دارد که بچه در اضطراب تنبیه است حتی اگر عملا تا به حال تنبیه نشده باشد ولی تهدید شده و مضطرب است.

-          کودک با عروسک خاص و در زیر تخت بازی می کند. این نیز نشانگر وجود اضطراب در کودک است.

نکته: ارسال انرژی مثبت از طرف والدین والدین، فرزندان را از بلایای جسمانی و روانی حفظ می کند.

در مورد رسانه ها:

اسباببازی های رسانهای (رایانه ای)می توانند ایجاد اضطراب کنند.

تقسیم بندی کلی بازی های رایانه ای:

1.      اکشن: سر شار از خشونت است.

2.       Advanture (ماجراجویانه): ناجرایی خطیر اتفاق می افت.

3.      استراتژیک:

بیش از 90 درصد بازی های رایانه ای اکشن هستند، که 3 عنصر خشونت، وحشت و شهو.ت باعث جذابیت این گروه بازی ها می شود.

-          این بازی ها مدیریت زمان ندارند. یعنی تا زمانی که برق هست و بچه نفس می کشد و چشمانش بسته نشده می تواند به بازی و تجربه خشونت ( می کشد) و وحشت (می گریزد که کشته نشود) ادامه دهد. در حالی که در یک نزاع خیابانی کودکان بعد از مدت کوتاهی دعوا تمام می شود.

-          بحث شهو.ت خصوصا در گروه نوجوانان و به ویژه پسر بچه ها افزایش یافته و البته خارج از بحث امروز می باشد. به این اکتفا می کنیم که اگر والدین در کنار نوجوان حضور داشته باشند، به هنگام پخش صحنه ای که ممکن است برای نوجوان شهو.ت زا باشد، حتی یک اخم و تکر والد مبنی بر این که این کار تهیه کننده این برنامه و کار اجرا کنندگان اصلا مناسب نیست می تواند در ذهن نوجوان تعریفی از ارزش و ضد ارزش بیافریند.

بازی های رایانه ای باعث خشونت، درون گرایی و جمع گریزی می شوند. سندرم اعتیاد به بازی های رایانهای ثابت شده و امروزه کلینیک های ترک اعتیاد برای چنین اعتیادی دایر است.

سرانه خرید هر برای اسباب بازی در ایران 4 دلار و در امریکا 48 دلار است. در حالی که هر کودک ایرانی به طور متوسط 8 بازی ( 8 بازی مختلف و نه 8 مرتبه بازی) در ماه تجربه می کند و هر کودک امریکایی 2 بازی در ماه. پس در ایران کودکان 4 برابر بیشتر متحمل آسیب های ناشی از این بازی ها می شوند.

نکته: هر چه فاصله بیندازیم بین بازی های رایانه ای کودکان به سلامت جسمس و روانی شان کمک کرده ایم.

نکته: اسباب بازی و بازی می تواند مانع پرخاشگری شوند.

-          کودکی که بازی نکند قطعا بیمار است.

این لینک سایت و خبر مروبوط به برگزاری این کارگاه آموزشی:

www.icectoys.com

http://icectoys.com/news.php?extend.6

مامان پروین: کودکان شاد بیش از هر چیز نیازمند داشتن والدین و به ویژه مادران شاد هستند. من بار ها و بارها در مورد کیاراد تجربه کرده ام و مطمئن هستم که شما هم تجارب مشابهی داشته اید. پی فراموش نکنیم شاد بودن ما هر چند ساختگی، به کودکمان نیرو و امید می دهد.